Casus Veilige reflectie op het eigen handelen
Steeds vaker komen in organisaties begeleidingsvragen van individuen en/of teams naar voor. Professionals willen vaak door middel van reflectie het eigen handelen in een veilige omgeving analyseren en bespreken. Het initiëren en faciliteren van veranderingsprocessen, het optimaal begeleiden van individuen en groepen daagt uit tot een voortdurende kritische reflectie op het eigen functioneren. De kernvraag hierbij is: ´leiden de interacties en de wijze van handelen tot de gewenste en beoogde resultaten?´ Het beste uit mensen halen, waar nodig weerstand verminderen, draagvlak creëren, commitment verwerven en het hanteren van stress, vragen om een professionele en effectieve begeleiding. Op deze manier kunnen mensen hun vaardigheden en competenties optimaal benutten en ontwikkelen.
1. Een intervisietraject voor 20 managers van een zorginstelling
Het doel van deze intervisie was, dat de deelnemers met elkaar op een gestructureerde wijze, praktijksituaties konden bespreken en hier lering uit trekken. Zij formuleerden leerdoelen, waar ze intensief mee aan de slag gingen. Het kritisch reflecteren op eigen en andermans houding en handelen vormde een rode draad in deze bijeenkomsten. De rol van de intervisor bestond uit het prikkelen en aanmoedigen, waardoor mensen zich kwetsbaar en toetsbaar op durfden te stellen. De parallelwerking tussen lid van de intervisiegroep zijn en manager van een team, kwam nadrukkelijk als leermiddel aan de orde. De bijeenkomsten voor de vier groepen van vijf personen, vonden na elkaar op dezelfde dag plaats. Dit gold ook voor de tussentijdse onbegeleide bijeenkomsten, die elk ook anderhalf uur duurden. Het aantal begeleide bijeenkomsten werd gaandeweg steeds minder, waardoor de groep uiteindelijk op zelfstandige wijze de waardevolle leereffecten met elkaar kon blijven bewerkstelligen.
2. Train de trainerstraject
Tijdens dit traject ontwikkelden de trainers onder begeleiding van de Odyssee-trainer een training voor coaches. Deze ontwikkelde training is vervolgens onder supervisie van de Odyssee-trainer uitgevoerd. De ontvangen feedback pasten de trainers in vervolgbijeenkomsten toe, zodat de kwaliteit van de trainingen steeds toenam. De trainers kregen plezier in het optimaliseren van de trainingen, wat hen stimuleerde, om elke keer weer, tot betere resultaten te komen. Een juiste balans in ondersteuning en confrontatie, zorgde ervoor dat trainers de gewenste situatie zo dicht mogelijk konden benaderen. Leren van elkaar en van de situatie maakte, dat het traject door de trainer en door zijn deelnemers als zinvol en plezierig werd ervaren.